NİSAN ZAMANI

Bin kapı, bin kilit, dilsiz bir duvar,

Sessizliğin hançerinden sığınak yaptım.

Ekmek tuz benden, yük omuzda yar,

Kendi soframda yabancı, gölgemle yattım.

Gözler sessiz, sesler kör, ruhlar sığ,

Kapısız hücreden karanlık kaptım.

Sığmıyor içime koskoca bir çığ,

Diri gömüldüm, karanlığa taptım.

Avucumda gizlenmiş, bomboş bir hayal,

Nisan'ın nefesinden bir kapı taktım.

Eşyalar kimliksiz, umutlar ihtimal,

Huzur biriktirdim koyu karanlıktan.

Varsın kopsun kıyamet, çöksün sahte sığınak,

Bir yatak, bir perde, bir sükût yeter.

Zehirli dillerden uzak, tertemiz yığınak,

Bu sessiz hicret, bin kavgadan beter.

Mühür bende, yol açık, vakit tamam,

Yol almak gerek bekliyor zaman.

Yaşar Başkaya, Şubat 2026